Boże Ciało

Uroczystość Najświętszego Ciała i Krwi Chrystusa, w tradycji ludowej i potocznie znana po prostu jako Boże Ciało to święto obchodzone przez katolików czczące Najświętszy Sakrament. W Polsce, Święto Bożego Ciała jest dniem wolnym od pracy, a na całym świecie obowiązuje Katolików do uczestnictwa w mszy świętej. Jest to uroczystość ruchoma, obchodzona zawsze 60 dni po Wielkanocy. W Polsce, po mszy odbywa się w ten dzień procesja do specjalnie w tym celu zbudowanych pod gołym niebem czterech ołtarzy. Przy każdym z nich odczytywany jest inny fragment jednej z czterech Ewangelii opowiadający o Eucharystii. Uroczysta procesja angażuje do udziału tłumy wiernych, którzy według tradycji powinni być ubrani w ludowe stroje. Dzieci posypują drogę kwiatami, a dorośli noszą święte obrazy i śpiewają pieśni ku czci Najświętszego Sakramentu.

Boże Ciało w polskiej tradycji

Zamiana chleba w Boże Ciało ma także związek z Ostatnią Wieczerzą, której pamiątka obchodzona jest w Wielki Czwartek. Jednak wiąże się to także z męką i śmiercią Jezusa, a samo Święto Bożego Ciała ma charakter radosny i dziękczynny. Uroczystość Najświętszego Ciała i Krwi Chrystusa jest jednym z ważniejszych świąt kalendarzu rzymskokatolickim. Boże Ciało stanowi w pewnym sensie uzupełnienie Wielkiego Czwartku. Radość i dziękczynność tego dnia odzwierciedlona jest w kolorowych procesjach pełnych życia, kwiatów i śpiewu. W Polsce tradycję obchodzenia Bożego Ciała zapoczątkował biskup Nankier w 1320 roku w diecezji krakowskiej. Dopiero ponad sto lat później, w 1420 roku, na synodzie gnieźnieńskim Boże Ciało uznano za uroczystość powszechną, obchodzoną w każdym kościele w kraju. Pod koniec średniowiecza i w renesansie, głównym sanktuarium kultu Bożego Ciała w państwie był poznański kościół Bożego Ciała. Tradycyjna procesja weszła na stałe do dużych miast po 1989 roku. Uroczystość Najświętszego Ciała i Krwi Chrystusa obchodzona jest także przez niektóre kościoły starokatolickie i Wspólnoty Anglikańskiej.