Historia kadzidła

Dlaczego kadzimy w kościele?

Kto regularnie uczęszcza do Kościoła, na pewno zauważył, że w niektórych sytuacjach kapłan okadza ołtarz, Ewangeliarz czy Najświętszy Sakrament. Czy jednak zastanawialiśmy się – skąd wziął się zwyczaj kadzenia podczas mszy, uroczystości lub procesji? 

Ciekawostką jest, że pierwsi chrześcijanie używali kadzidła jedynie w celach prywatnych. Okadzali domy podczas pogrzebu oraz po prostu dla ładniejszego zapachu. W wielu przypadkach kadzidło kojarzyło się raczej ze zwyczajami pogańskimi, natomiast kadzidło w Kościele pojawiło się znacznie później – pierwsze wzmianki mówią o 363 r. n.e. 

W IV w. pogląd na kadzidło uległ zmianie, co sprawiło, że zaczęto stosować w liturgii trybularz, wraz z łódką i łyżeczką Wpływ na popularność kadzidła miały także wyprawy krzyżowe na Wschód – to tam znacznie częściej je stosowano. Pierwsze wzmianki o okadzeniu ołtarza pochodzą z IX w., obecnie poza samym ołtarzem okadza się również krzyż ołtarzowy.

Symbolika kadzidła

Kadzidło ma symbolizować przede wszystkim uwielbienie i przebłaganie Boga. Unoszący się dym ma przywodzić na myśl unoszące się do Boga modlitwy. Samo spalanie się kadzidła to z kolei ogień, spalający ofiarę, a my powinniśmy w ten sposób uczyć się ofiarnej miłości i podobnie jak kadzidło – spalać się, by służyć Bogu i bliźniemu.

Kiedy używa się kadzidła

Stosowanie kadzidła podczas każdej Eucharystii czy nabożeństwa nie jest obowiązkowe – używa się go podczas największych uroczystości i świąt, a także wystawienia i procesji z Najświętszym Sakramentem. Okadzamy nie tylko rzeczy materialne – ołtarz, krzyż, Ewangeliarz, paschał, święte obrazy, ale także zgromadzonych wiernych i celebransa.

Do kadzenia używa się kadzielnicy (inaczej trybularz) umieszczonej na łańcuszkach. W jej środku znajdziemy niewielki pojemnik – kociołek, do którego wkłada się węgielki trybularzowe i posypuje ziarnami kadzidła.

Trybularze najczęściej wykonywane są z mosiądzu – pozłacane lub posrebrzane. Mogą mieć różne rozmiary.