Ofiarowanie Pańskie

Ofiarowanie Pańskie, znane także pod nazwą Spotkania Pańskiego, to stare święto chrześcijańskie upamiętniające ofiarowanie młodego Jezusa w Świątyni Jerozolimskiej, jak nakazywało prawo Mojżeszowe. Święto to, w zachodnim Kościele katolickim obchodzone jest 2 lutego, a na wschodzie 15 lutego. Jest to uroczystość liturgiczna. W Kościele powszechnym, jest to także Światowy Dzień Życia Konsekrowanego, jak ustanowił Jan Paweł II. W Polsce dzień ten znany jest również jako Święto Matki Boskiej Gromnicznej i nie jest to dzień wolny od pracy.

Ofiarowanie Pańskie - Święto Matki Boskiej Gromnicznej

Gromnica to specjalna świeca, przynoszona do kościoła w celu poświęcenia. Jej nazwa wywodzi się od tego, że były one w przeszłości zapalane podczas burzy i ustawiane na oknach w celu odegnania od domu piorunów. Święto Matki Boskiej Gromnicznej to dzień, w którym odprawiana jest msza z procesją z poświęconymi, płonącymi świecami, jako symbol nowego kroczenia przez życie z Jezusem. Po powrocie do domu, gromnica w przeszłości była używana do wypalenia w belce w suficie znaku krzyża. Święto Matki Boskiej Gromnicznej wzięło swoją nazwę także z symboliki – Maryję czci się jako tą, która łamie strzały (gromy) gniewu Boga. Gromnica była używana do odganiania zła od domu oraz stawiana przy umierających, aby ułatwić im odejście.

Ofiarowanie Pańskie to pamięć dnia, w którym Jezus prawdziwie wszedł w świat. Jak głosiło ówczesne prawo, każdy mały chłopiec musiał być ofiarowany Bogu w Świątyni, co nie miało na celu poświęcenie go służbie kapłańskiej, a jedynie było symbolicznym gestem oddania przez rodziców Bogu ich największego skarbu. Światło ma w tym dniu szczególne znaczenie, ponieważ Jezus uważany jest za światło oświecające ludzkość i prowadzące ich do życia wiecznego oraz przyjaźni z Bogiem. Ofiarowanie Pańskie obchodzone jest już od IV wieku.