Św. Maksymilian Kolbe
14 sierpnia - rocznica męczeńskiej śmierci św. Maksymiliana Kolbe.
Podczas II wojny światowej, Maksymilian Kolbe został aresztowany przez Gestapo i przewieziony do obozu koncentracyjnego Auschwitz. Tam, w lipcu 1941 roku, dobrowolnie zgłosił się na śmierć głodową, aby uratować życie innego więźnia, Franciszka Gajowniczka, który miał rodzinę. Po dwóch tygodniach cierpienia, Maksymilian został uśmiercony zastrzykiem fenolu 14 sierpnia 1941 roku. Przypomnijmy sobie tę niezwykłą postać....
Święty Maksymilian Kolbe, urodzony jako Rajmund Kolbe 8 stycznia 1894 roku w Zduńskiej Woli, był polskim franciszkaninem, męczennikiem i świętym Kościoła katolickiego. Znany jest przede wszystkim z heroicznej ofiary, jaką złożył w obozie koncentracyjnym Auschwitz podczas II wojny światowej.
Od młodości przejawiał głęboką pobożność i zamiłowanie do Matki Bożej. W 1910 roku wstąpił do Zakonu Braci Mniejszych Konwentualnych (franciszkanów) i przyjął imię zakonne Maksymilian. Był gorliwym czcicielem Maryi, co znalazło wyraz w jego działalności. W 1917 roku założył Rycerstwo Niepokalanej (Militia Immaculatae), ruch mający na celu szerzenie kultu Maryi i nawracanie grzeszników.
Maksymilian Kolbe był także pionierem w dziedzinie mediów katolickich. Założył drukarnię, wydawał czasopisma religijne i stworzył radiostację. Był założycielem i budowniczym klasztoru w Niepokalanowie, który stał się jednym z największych ośrodków wydawniczych na świecie.
Rycerz Niepokalanej (pełna nazwa: Rycerstwo Niepokalanej, łac. Militia Immaculatae) to ruch religijny założony przez św. Maksymiliana Kolbe w 1917 roku. Celem Rycerstwa Niepokalanej jest szerzenie kultu Matki Bożej Niepokalanej, nawracanie grzeszników oraz dążenie do świętości poprzez oddanie się w opiekę i służbę Maryi.
Historia i cele Rycerstwa Niepokalanej
Święty Maksymilian Kolbe założył Rycerstwo Niepokalanej 16 października 1917 roku w Rzymie, zaledwie kilka dni po zakończeniu objawień fatimskich. Był głęboko poruszony szerzącym się ateizmem i antykatolickimi ruchami, zwłaszcza działalnością wolnomularską, którą uznawał za zagrożenie dla wiary. Uważał, że najlepszym sposobem na walkę z tymi zagrożeniami jest szerzenie kultu Matki Bożej i nawracanie dusz, dlatego postanowił powołać do życia ruch, który miałby realizować te cele.
Podstawowym środkiem działania Rycerstwa było szerzenie Cudownego Medalika, na którym widniała postać Matki Bożej Niepokalanej, oraz modlitwa za nawrócenie grzeszników. Maksymilian Kolbe wierzył, że dzięki Maryi możliwe jest duchowe zwycięstwo nad złem.
Działalność
Rycerz Niepokalanej rozwijał się dynamicznie, a jego członkowie zobowiązani byli do:
- Oddania się Matce Bożej Niepokalanej jako jej narzędzie w walce o nawrócenie grzeszników i szerzenie Bożej chwały.
- Noszenia i rozdawania Cudownego Medalika, który miał być symbolem ich przynależności do Maryi i narzędziem szerzenia jej kultu.
- Modlitwy o nawrócenie grzeszników, zwłaszcza tych, którzy są daleko od Boga.
Święty Maksymilian Kolbe promował ideę Rycerstwa poprzez publikacje i działalność wydawniczą. W 1922 roku w Polsce zaczął wydawać miesięcznik „Rycerz Niepokalanej”, który miał na celu szerzenie idei ruchu i przyciąganie nowych członków. Pismo to szybko zyskało ogromną popularność, osiągając nakłady liczone w setkach tysięcy egzemplarzy.
Rycerstwo Niepokalanej dzisiaj
Po śmierci Maksymiliana Kolbe Rycerstwo Niepokalanej nadal rozwijało swoją działalność, stając się ruchem międzynarodowym. Dziś Rycerstwo istnieje w wielu krajach na całym świecie, a jego członkowie nadal zobowiązują się do szerzenia kultu Maryi, modlitwy za nawrócenie grzeszników i życia zgodnego z wartościami chrześcijańskimi.
Rycerstwo Niepokalanej odgrywa ważną rolę w Kościele katolickim jako ruch świecki, który łączy wiernych w dążeniu do świętości i realizacji przesłania Ewangelii pod opieką i przewodnictwem Matki Bożej.
Święty Maksymilian Kolbe został beatyfikowany przez papieża Pawła VI w 1971 roku, a kanonizowany przez papieża Jana Pawła II w 1982 roku. Jest patronem m.in. mediów katolickich, więźniów, rodzin, ruchów maryjnych oraz osób uzależnionych. Jego postać jest symbolem ofiary, miłości bliźniego i niezłomnej wiary.