Boże Ciało

Uroczystość Najświętszego Ciała i Krwi Chrystusa  obchodzona jest w czwartek po uroczystości Trójcy Świętej, 60 dni po Wielkanocy. Święto ustanowiono za przyczyną siostry Julianny z Cornilon, której przez 2 lata objawiał się Jezus, prosząc o ustanowienie święta Bożego Ciała. Początkowo przełożeni nie chcieli zgodzić się na kolejne święto, argumentując swoja odmowę tym, że sakrament Eucharystii czczony jest codziennie, natomiast pamiątkę ustanowienia Eucharystii obchodzi się w Wielki Czwartek. Dopiero w 1246 r. bp Robert ustanowił święto Bożego Ciała, (dla diecezji Liege). W 1252 r. papieski legat rozszerzył obchody tej uroczystości na całą Germanię, natomiast 12 lat później papież Urban ustanowił Boże Ciało świętem w całym kościele.  

Procesje w Boże Ciało

Punktem kulminacyjnym Bożego Ciała jest uroczysta procesja z Najświętszym Sakramentem, chociaż procesję eucharystyczną wprowadzono nieco później niż samo święto. W Polsce procesje, zwłaszcza w trudnych dla nas czasach były nie tylko wyrazem wiary, ale i jedności Narodu.

Procesja Bożego Ciała zatrzymuje się przy czterech ołtarzach polowych, przy których odczytywane są fragmenty Ewangelii. Trasa procesji przyozdabiana jest brzózkami i olszynami, podczas procesji dziewczynki ubrane w białe sukienki sypią kwiatki, po których przechodzi kapłan z Najświętszym Sakramentem w postaci Hostii, umieszczonej w monstrancji. Uczestnicy procesji śpiewają litanie i pieśni.

Cztery polowe ołtarze mają symbolizować cztery strony świata i czterech Ewangelistów, stąd też przy poszczególnych stacjach odczytywane są Ewangelie – wg św. Mateusza, Marka, Łukasz i Jana. Poza samym odczytaniem fragmentów Nowego Testamentu kapłan wygłasza krótką homilię, a następnie ołtarz jest okadzany i następuje błogosławieństwo Najświętszym Sakramentem na cztery strony świata. Procesję kończy uroczysty hymn Ciebie Boga wysławiamy (Te Deum).