Historia różańca świętego

Różaniec to jedna z najpopularniejszych modlitw wśród katolików, za pomocą której wyproszono już tysiące łask. Na różańcu modlimy się bardzo często, niektórzy nawet codziennie, mało kto wie jednak skąd wzięła się ta modlitwa i jaka jest jej historia.

Jako ojca różańca uważa się św. Dominika. To jemu objawiła się Maryja i przykazała rozpowszechnić modlitwę na całym świecie. Dla św. Dominika różaniec był najskuteczniejszą bronią w walce z heretykami. Kiedy nie skutkowały posty i kazania, Matka Boża nakazała młodzieńcowi odmawiać różaniec, a dokładniej Psałterz Maryi. Nie była to jednak modlitwa różańcowa jaką znamy dzisiaj. 

Pierwotnie na modlitwę maryjną składało się tylko pozdrowienie świętej Elżbiety i pozdrowienie anielskie. Oddzielenie modlitwy Zdrowaś Mario modlitwą Ojcze Nasz wprowadzono w XV w. Z kolei w drugiej połowie XVI w. Papież Pius uznał, że zwycięstwo nad Turkami pod Lepanto zawdzięczane jest różańcowi i ustanowił święto Matki Bożej Różańcowej.

W 1600 r. do różańca włączono wezwanie nadziei wiary i miłości, które symbolizują trzy Zdrowaś Mario na początku. Święto Różańca po raz pierwszy obchodzone jest 7 października. Do rozpowszechniania się modlitwy różańcowej na świecie przyczynili się przede wszystkim dominikanie oraz papież Leon XIII, który polecił odmawiać różaniec przez cały październik, a do litanii loretańskiej wprowadził wezwanie Królowo różańca świętego.
Oczywiście nie można zapominać, że sama Matka Boska nakazywała odmawianie różańca podczas objawień w Fatimie, Lourdes czy Gietrzwałdzie.

Do współczesnych cudów za pośrednictwem różańca zaliczane jest m.in. ocalenie kilkunastu osób z Hiroszimy i Nagasaki i pokojowa rewolucja w Manili na Filipinach.