Historia monstrancji w Kościele
Monstrancja to naczynie liturgiczne, które w kościele katolickim pełni niezwykle istotną funkcję - umieszcza się bowiem w niej konsekrowaną Hostię, która uobecnia Jezusa Chrystusa. Monstrancja jest używana do wystawiania Najświętszego Sakramentu podczas różnych nabożeństw oraz do procesyjnego obnoszenia Hostii, np. podczas Bożego Ciała.
Co historii monstrancji – pojawiają się tu sprzeczne informacje. Część badaczy twierdzi, że używana jest od XIV w, część, że od wieku XIII. Pojawiają się również tezy iż monstrancja znana była już u początków chrześcijaństwa. Co jest pewne, na przełomie stuleci zmieniał się kształt monstrancji.
Budowa monstrancji
Monstrancja zbudowana jest ze stopy, trzonu, nodusa (ozdobne zgrubienie na trzonie), reservaculum i melchizedka. Wykończenie czternasto- i piętnastowiecznych monstrancji strzelistymi wieżyczkami, coraz bardziej rozbudowywanymi sprawiło, że zyskały ono miano monstrancji gotyckich. Z kolei w baroku wprowadzono bogato zdobione monstrancje w kształcie słońca zwane monstrancjami promienistymi. Ornamentyka i zdobienia monstrancji tematycznie nawiązują do Eucharystii lub mają na celu akcentować boski majestat.
Obecnie jedna z największych monstrancji znajduje się w katedrze w Toledo (waży ok. 200 kg) a także w Walencji, Kordobie i Avili.