Prymicja

Prymicja to pierwsza Msza Księdza wykonywana przez niego po wyświęceniu przez biskupa. Bierze w niej udział cała społeczność parafialna, z której pochodzi ksiądz. Prymicję poprzedzają Święcenia Kapłańskie, jest więc dość uroczystym i ważnym w życiu każdego duchownego dniem. Pierwsza Msza Księdza kończy się tradycyjnie specjalnym błogosławieństwem prymicyjnym, które ma rangę błogosławieństwa papieskiego. Przedłużeniem tej uroczystości jest przyjęcie prymicyjne, zwane potocznie „księżowskim weselem”.

Prymicja - "wesele księdza"

Prymicja to właściwie święto całej społeczności, skupiając razem całą rodzinę młodego księdza, ale też jego przyjaciół i właściwie wszystkie rodziny w parafii. Podobieństwo do wesela jest dość spore: do wynajętej wcześniej sali zapraszani są liczni goście, częstowani posiłkiem i tortem krojonym przez młodego księdza. Największa różnica jest w proporcji duchownych do osób świeckich, bo zdarza się aż pół-na-pół, lub więcej, oraz w ilości spożywanego alkoholu – którego brak, lub ewentualnie ogranicza się do symbolicznej lampki szampana. Na takiej imprezie zawsze wypada przynieść ze sobą prezent dla księdza. Te również bardziej przypominają komunijne podarunki niż weselne obdarowywanie. Prezent na prymicję powinien być praktyczny, czyli taki, z którego ksiądz się ucieszy, i który będzie mógł wykorzystać. Często spotykany prezent dla księdza to np. rower albo laptop, ale też albumy ze świętymi. Bez sensu jest tu kupowanie rzeczy do użytku domowego, które ksiądz będzie miał zapewnione na plebanii. Lepszy prezent na prymicję to raczej podarunki osobiste, z których wiemy, że obdarowywany się ucieszy.

Prymicja to zawsze bardzo wesoły czas, ważny i dokładnie zapamiętany dla każdego księdza. Jest to jednak też czas przenikania się spraw świeckich i duchownych, wzajemnego lepszego poznania się, integracji i inspiracji wynikających z różnic w poglądach i w zwyczajach.