Szopka Bożonarodzeniowa
Na świecie istnieją przeróżne symbole Bożego Narodzenia. Spośród nich można wymieniać wiele, których można bez problemu zobaczyć w Polsce. Jako kraj bardzo religijny, symbole Bożego Narodzenia w czasie przedświątecznym, to nie tylko pewnego rodzaju zwiastuny tego wydarzenia, ale też rzeczy o symbolice duchowej, mocno zakorzenione w naszej kulturze. Jednym z najsławniejszych symboli świąt jest szopka bożonarodzeniowa – gdy nadchodzi grudzień, nie może jej zabraknąć w żadnym kościele.
Tradycyjna Szkopa Bożonarodzeniowa
Tradycyjna drewniana szopka bożonarodzeniowa, z czasem przeobraziła się w makiety z przeróżnych materiałów, w rozmaitych kształtach i rozmiarach. Figurki w szopce bożonarodzeniowej też są bardzo różnorodne, stały się wręcz osobną dziedziną sztuki. Szopka na Boże Narodzenie wzięła swój początek od jasełek i teatrzyków ludowych, opartych na średniowiecznych tradycjach kościelnych. Przez tyle lat, wykształtowały się różne style i rodzaje tej makiety, m.in. szopka bożonarodzeniowa krakowska (przedstawiająca elementy architektury związanej z tym miastem), lub neapolitańska (wykonywana z terakoty lub korala, z bogactwem realistycznych postaci wykonywujących codzienne czynności, na tle architektury Neapolu lub okolic). Różnią się one konstrukcją, doborem postaci, i czasem, w którym się je wystawia.
Figurki w szopce bożonarodzeniowej mogą być przedstawieniami rozmaitych postaci. Z racji tego, że jest to przedstawienie narodzin Jezusa Chrystusa, zawsze znajduje się tam Święta Rodzina, a oprócz tego, najczęściej spotykany zbiór to: Trzej Mędrcy, pasterze, bydło i owce, a także anioły. Wszyscy znajdują się tradycyjnie pod blaskiem rzucanym przez Gwiazdę Betlejemską. Nadal bardzo popularna jest drewniana szopka bożonarodzeniowa, zarówno w formie kolekcjonerskiej miniatury, jak i ogromna konstrukcja rzeczywistej wielkości. Szopka na Boże Narodzenie może być także żywa, czyli odgrywana przez prawdziwe zwierzęta i ludzi. Obojętnie jaki jej rodzaj i rozmiar, Szopka Bożonarodzeniowa to piękna kościelna tradycja, zasługująca wręcz na miano sztuki.